වීරෙ නැගිටල දිනීගෙ අතින් අල්ලල නැගිට්ටුව. “යමුද ඇඳට” කියල වීරෙ කියද්දි දිනී බෑ කියමින් ඔලුව වැනුව. “අද තොට මේක බස්සනව” කියල වීරෙ පොල්ල පෙන්නද්දි “අම්මෝ මං මැරෙයි” කියමින් දිනී පැත්තකට පැන්නෙ දඟකාර විදිහටයි. ඇගෙ කකුල බිම හිටගස්සල තිබුනු මගෙ ග්රැජුවෙට් ෆොටෝ එකෙ වැදිල ඒක පෙරලුන.
“අයියෝ” කියමින් ඒක අතට ගත් දිනී තත්පර ගානක් ඒ දිහා බලන් හිටිය. කෙල්ලගෙ මුහුන අඳුරු වුනා. ෆොටෝ එක හිටගස්සල “අපි මේක නවත්තමු” කියල හැඟීම්බරව වීරෙ දිහා බැලුව.
“නවත්තන්න වෙන්නෙ මුට යවල තමයි” කියමින් දිනී ලඟට එද්දි කෙල්ල පොරව තල්ලු කරගෙන පැත්තකට පැන්න. වීරෙ හැරෙද්දි දිනී ඉදිරි දොරෙන් එලියට දිව්ව.
“කොහෙද දුවන්නෙ කෙල්ල” කියල වීරෙ අහද්දි…” ඔයා දැ යන්න. ආය නං මොකුත් බෑ” කියල දිනී කිව්වෙ එලියට වෙලායි.
“හරි හරි රත්තරං එන්නකො ඇතුලට ඉතිං” කියල වීරෙ ඇවිටිලි කරද්දි “ඔයා යනකං මම එන්නෙ නෑ” කියල කිව්ව.
“පැටිය ගන්න යන්නෙ නැද්ද” කියල වීරෙ අහද්දි “මම කීයට හරි එනකං එයා ඉඳියි” කියල දිනී කිව්ව.
වීරෙ කොච්චර කංකෙඳිරි ගෑවත් ඔහු එලියට යනතුරුම දිනී ගෙට ආවෙ නෑ දෙදෙනා මඳවේලාවක් එලියෙ කතා කරන හඬ ඇසුනු අතර වීරෙ පිටව යන හඬ ඇසුන. දිනී ගෙට ඇවිත් දොර ලොක් කරල බිම වැටී තිබුන ඇගේ පෑන්ටිය අහුලගෙන අතේ ගුලිකරගෙන සෙටියෙ ඉඳගෙන මිට මොලවගත් දෑතින් මුව වසාගෙන හයියෙන් ඉකි ගසා හඬන්න වුනා. ඇය වොශ් දාගෙන ඇඳගෙන පුතා ගේන්න ගියා. මගෙ ප්රානවත්ව තිබුන පොල්ල මටත් නොදැනිම බැහැල ගිහින්.
මොනවද මේ උනේ…දිනී මට මෙච්චර ආදරේද. මම ඇය ගැන හිතපු විදිහ වැරදිද, මම මහ ජරා යකෙක්ද…ප්රස්න ගොඩයි. ඔලුව අවුල්වෙලා හොඳටම. ඔක්කොම අමතක කරල වැඩකරන්න ගත්තත් හිතට අවුල් වගේ. මම පොඩි පොඩි වැඩ කරන්න ගත්ත. ටිකකින් දිනීට ඉමෝ කෝල් එකක් ආව. මාව ආය ඇවිස්සෙන්න ගත්ත.
දිනී : හලෝ..
වීරෙ : මොකෝ කරන්නෙ රත්තරං
දිනී : රෙදි ටික හෝදන්න හදන්නෙ
වීරෙ : එන්නද…
දිනී : පිස්සුද.. මම කිව්වනෙ.
වීරෙ : අනේ කෙල්ල
දිනී : එපා කිව්වම එපා.. මම තියනව..
වීරෙ : හරි හරි.. ඒක නෙමෙයි හෙට ලතා අක්කලගෙ ගෙදර යනවද
දිනී : ඔයා කොහොමද ඒක දන්නෙ
වීරෙ : නෑ..නෑ.. එයා මාත් එක්ක කතා කර කර ඉද්දි කිව්වෙ
දිනී : මොනවද
වීරෙ : හෙට ඔයා මල්පැල බලන්න එහෙ යනව කියල
දිනී : බලන්න ඕන.
වීරෙ : මොනව බලන්නද එහෙ ලස්සන මල් තියෙනව, ගිහිං එන්න
දිනී : සඳුන්ගෙන් අහන්න ඕනෙ අනේ
වීරෙ : හෙට බබා දාල එහෙමම ගියා නං ඇරෙන වෙලාවට එන්න පුලුවන්නෙ
දිනී : ම්ම්..බලමුකො..
වීරෙ : හරි කෙල්ල එහෙනං වැඩටික කරගන්නකො… බායි මගෙ රත්තරං
දිනී : බායි.. බායි
වීරෙ : උම්ම එකක් දෙන්නකො
දිනී : බෑ
වීරෙ : අනේහ්
දිනී : බෑබෑ
වීරෙ : අනේ පැටියො උදේ වගෙ එකක් දියංකො
දිනී : මොකක්ද අප්ප..උම්ම…. හරිද
වීරෙ : එහෙම බෑ. උදේ මාව බදාගෙන කටට ගොඩක්වෙල දුන්නෙ ඒ වගේ ඕනෙ
දිනී : මම තියනව අනේ මට වැඩ තියෙනව..
එතනින් කෝල් එක කට්ටුනා. මට තේරුන මෙතන ලොකු ප්ලෑනක් වැඩකරන බව. වීරෙයි ලතයි එකතුවෙලා මගෙ දිනීව කොටු කරගන්න හදන්නෙ. අපේ ගෙදරදි කරගන්න බැරිවුන වැඩේ ලතාලගෙ ගෙදරදි කරගන්න වෙන්න ඕනෙ. හෙට නං මගෙ කෙල්ලට බේරෙන්න හම්බවෙන එකක් නෑ.. වීරෙ දිනීව උදේ තලල අවුස්සල තියෙන හැඩයි. මේකි ආයෙන් වීරෙට වශීවෙල වගේ..
මට මැවිල පේනව වීරෙගෙ අර ලොකු පොල්ල, කෑගහද්දිම දිනිතිට බස්සන හැටි. පිට ගෑනුන්ට ලිංගිකව රිදවන්න හිතුනත් මගෙ දිනිතිට එහෙම කරන්න මට හිත දෙන්නෙ නෑ. ඇය රිදවද්දි ලොකු ත්රුප්තියක් ලබන බව නම් මම දන්නව. ඒත් දෙයියනේ…ඒ අවස්ථාව මට බලාගන්න බැරිවෙන එක ගැන දුකයි වගේම ඉරිසියාවකුත් තියෙනවද කොහෙදො. මට එක පාරටම දිනිතිට යන්න එපා කියන්නත් බෑ. මම කල්පනා ලෝකයක අතරමංවුනා.
හවස ගෙදර ගිය වෙලේ ඉඳල දිනී ඇඟේ පැටලෙනව. කොහොමත් වීරෙව මුන ගැසුනයින් පස්සෙ මගෙ බිරිඳගෙ ලොකු වෙනසක් වෙන්න ගත්ත. මාත් එක්ක ඉතා උද්යෝගයෙන් ලිංගිකව හැසිරුනා විතරක් නෙමෙයි, නිතරම ඇඟේ දැවටෙනව. මම එහෙන් මෙහෙන් අල්ලනවට, මිරිකනවට, හදිසියේ ඉඹිනවට, තොල දෙනවට ඇය ආස කලා. මම ඔෆිස් කාමරෙ ඉද්දි කෙල්ල ඇවිත් දැවටෙන්න ගත්ත.
මම: මොකද හුත්ති.. (සාමාන්යයෙන් ගෙදරදි මම දිනීට කුනුහරපෙන් කතා කරනව. එයත් ඒකට ගොඩක් කැමතියි. හැබැයි එයා එහෙම මට කියන්න කැමති නෑ)
දිනී: අර..අර…ලතා අක්ක, මම ඔයාට කිව්වෙ
මම: ඔව් ඔව්..ඉතිං… ආප්පයක්වත් දාන්න කතාකලාද..
දිනී: යන්න අප්ප… මොනව කියනවද මංද
මම: හරි හරී…කියන්නකො ඉතිං
දිනී: එයාගෙන් වදේ අනේ.. මල්පැල බලන්න එන්න කියල
මම: ඉතිං යන එකනෙ තියෙන්නෙ.. උදේ පුතාව දාල එහෙමම යන්න..එයා එන්නෙ වාහනයකද?
දිනී: එනකොට වීල් එකක එනව, යන්නෙ බස් එකේ.
මම: තව හෙල්මට් එකක් ඇරන් ගියානං දෙන්නටම බයික් එකේ යන්න පුලුවන්නෙ
දිනී: ඒක තමයි නේද..
මම: මාත් ආසයි බබා මල්පැල බලන්න යන්න.. ඒත් හෙට බෑනෙ, වැඩනෙ… නැත්තං ඔයත් එක්කම එන්න තිබ්බ… ඔයා කියන්නකො ලතා අක්කට සෙනසුරාද අපි තුන්දෙනාම එන්නං කියල.
මම මගේ කපටි ප්ලෑන ක්රියාත්මක කලා. දිනීගෙ මුහුන දිහා බැලුවෙ මූනෙ වෙනසක් වේද බලන්නයි. කෙල්ලගෙ මුහුන සතුටින් පිරීගිය. ඒ කියන්නෙ මේ වීරෙලාගෙ කපටි ප්ලෑන ගැන කිසිම දෙයක් මගෙ අහිංසක බිරිඳ දන්නෙ නෑ දිනීට තනියම යන්න වුවමනාව තිබුනනං කෙල්ලගෙ මුහුනෙන් ඒක පේනව.
දිනී: අනේ හොඳයිනෙ. මම කියන්නං හෙට එයාට
මම: අහල බලන්නකො.. අනිද්දනෙ, වැඩි ඈතකත් නෙමිනෙ
දිනී: හම්ම්… මම හෙට අහන්නං
මම: හුකමුද
දිනී: ඔයාට ඉතිං ඕකමනෙ… අද බෑ වගෙ අනේ…
මම: හා ඉතිං
දිනී: අනේ…ඔයාට ඕනමද
මම: බැරිනං කමක් නෑ.. තායි කෑල්ලකගෙ එකක් බලලවත් කරගන්නං
දිනී: අපි දෙන්නම බලමු..
මම: අන්න එහෙම වර… හුත්ති
කියමින් දිනීව ඇදල ඔඩොක්කට ගත්ත. “බීබීසී ෆක් තායි ටීන්” ගහල සර්ච් කලා. මට ඕන වෙල තිබ්බෙ වීරෙගෙ වගේ තඩි ඇඟ තියෙන කාපීරියෙක්, ඒ වගේ තඩි පොල්ලකින් දිනී වගෙ පොඩි කෙල්ලෙකුට ගහන එකක් දිනීට පෙන්වන්නයි. හිතපු විදිහම වීඩියෝ ක්ලිප් එකක් ලැබුන. දෙන්න බලන්න ගත්ත. කාපීරිය වීරෙගෙ උස මහත ඇති. පොල්ලන් ඒ සයිස්ම වගේ. තායි කෙල්ල දනගහගෙන ඒක ලෙවකද්දී නොදැනිම මගේ කලවය උඩ තිබුනු දිනීගෙ අතින් මගෙ කකුල මිරික ගත්ත. මට දැනුන දිනී වීරෙ ලඟට හිතින් ගිය බව.
“ආසද” කියල කනට කරල මම රහසින් වගෙ අහද්දි දිනී “ම්ම්” කිව්වෙ වෙවුලන ස්වරයෙනුයි. වෙනද අපි දෙදෙන එකට මේ වගෙ වීඩියෝ බැලුවද දිනී අද තරම් දැහැන්ගතව හිඳ නෑ. කෙල්ල බලාන ඉද්දි රාගයෙන් මත් වෙන්න ගත්ත. මම නයිටිය උඩින්ම ඇගෙ පියයුරු මිරිකද්දි කෙඳිරිගාගෙන මගෙ ඇඟට හේත්තු වුනා. මම බලාපොරොත්තු වුනු විදිහටම කෑගහද්දිම කාපිරිය තායි කෙල්ලට බස්සන්න ගත්ත. “ඇඳට යංකෝහ්” කියමින් දිනී වෙවුලමින් මිමිනුව.
මා ඇයව ඇඳට පෙරල ගත්තෙ වීඩියෝ එක ඔහේ ප්ලේ වෙද්දියි. ආය ඒක බලන්න දෙදෙනටම සිහියක් නෑ. දිනී පිස්සුවෙන් වගේ මගෙ පපුව ලෙවකාගෙන ඉඹගෙන පහලට ගියා. සරමෙ ගැටේ ලිහල කලබලෙන් පයිය ලෙවකන්නයි උරන්නයි ගත්ත. වෙනද නැති විදිහට පොල්ල හපනවත් එක්ක. අප දෙදෙනගෙ හිකිල්ල ඉවරවුනේ පැය බාගයක පමන නොනවතින පොල්ලෙලි ගැසීමකිනුයි. ඇයට තුන් පාරක්ම ගිය බව මට දැනුන. ගලන ජූස් වලින් මගෙ ඇට දෙකත් පෙඟිල. දිනී අප්රානිකව මා මත වැටී පපුවෙ හිස තියාන මද වේලාවක් නිදන්න වුනා.
පසුදා සුපුරුදු විදිහට මම වැඩට ගියේ සැහැල්ලු මනසකිනුයි. ඊට ප්රධාන හේතුව අද වීරෙගෙ ප්ලෑන අසාර්ථක වීමයි. ඒක මගෙ හිතට ලොකු ජයක්ක්රරහනයක් සේ දැනුන. උදේ පුතා දාන්න ගියහම වීරෙ මගෙ කෙල්ලව තලනව කියල හිතට දැනෙද්දිනං පයිය කෙලින්වෙනව. මගෙ හිත තේරුම් ගන්න මටම බෑ වගෙයි.
නවය හමාරට විතර දිනීට ඉමෝ කෝල් එකක් ආව.
දිනී: හලෝ….
වීරෙ: රත්තරං
දිනී: අනේ යන්න අප්ප..
වීරෙ: ඇයි කෙල්ල
දිනී: ඔයාගෙ අර ස්කූල් වෑන් එකෙ යාලුවත් දැක්ක අනේ.. මට ලැජ්ජාවෙ බෑ. මම එපා කියද්දිමනෙ ඔයා මූන එබුවෙ.. ආය නං මම නගින්නෙ නෑ ඔය වෑන් එකට
වීරෙ: හෝව් හෝව්.. කෙල්ලට හොඳටම තදවෙලානෙ. උඹෙ හුත්තෙ සුවඳට මට ලෙවකන්නෙ නැතුව ඉන්න බැරිවුනා කෙල්ලේ
දිනී: ඒ උනාට ඔයාට හිතන්න තිබුන..
වීරෙ: හරි රත්තරං.. ඒ මගෙ බොක්කෙ ෆ්රෙඬෙක්, ඌ දැක්කට අවුලක් නෑ.
දිනී: හරි ඒක ඉවරයි කියමුකො… ඇයි මම ලතා අක්කලගෙ ගෙදර අද යන්නෙ නෑ කියපු එකට ඔයා අවුල් වුනේ
වීරෙ: අවුල් උනේ කියන්නේ….?
දිනී: “අපරාදෙ ශික්” කියල කිව්වෙ
වීරෙ: නෑ ඉතිං මටත් එන්න තිබ්බනෙ මල්පැල බලන්න යන්න…
දිනී: ඔයාට මොකටද ඒව
වීරෙ: ඒව නෙමෙයි කෙල්ල ඕව
දිනී: ” ඕව “..ඕව කියන්නෙ මොනාද
වීරෙ: ඊයෙ රෑ සඳුන් පතුරු ගහපු මගෙ කෙල්ලගෙ ලස්සන හුත්තයි, ලස්සන පුකයි, තන් දෙකයි මුලු ඇඟමයි
දිනී: මම ඔයාගෙ කෙල්ල නෙමෙයි හරිද මම සඳුන්ගෙ විතරමයි..
වීරෙ: හරි හරී ඉතිං…වැරදුනා, සොරි
දිනී: අන්න එහෙම එන්න….
දිනී හඬ නගා හිනාවෙනව. කෙල්ල මාර සතුටකින් වගෙයි. ඒ කියන්නෙ ඊයෙ රෑ අපි හැමිනුන එකත් මේකි වීරෙට කියල, මූ මගෙ කෙල්ලගෙ හුත්තට දිවත් දාල.. අම්මෝ මට නගිනව ඉන්න බෑ…
වීරෙ: ලතාලගෙ ගෙදර ඔයා ගියානං මම උඹව සුරලොව යවනව බං
දිනී: හිහ්.හිහ්.. හොඳ වෙලාවට වැඩේ කැන්සල් උනේ… හොර ගෙඩිය, ලතා අක්කත් එක්ක හොඳ ප්ලෑනක් නේද ගහල තියෙන්නෙ මාව අල්ලගන්න.
වීරෙ: ඇයි උඹ මට උඹලගෙ ගෙදර එන්න එපා කිව්වනෙ
දිනී: එපා තමයි. ඔය වගේ කලුකුමාරයොන්ට එන්න දෙන්නෙ නෑ ගේ අහලකටවත්…ඒක නෙමේ. ලතා අක්කලගෙ ගෙදර දවල්ට කව්රුත් නැද්ද…
වීරෙ: නෑ බං.. ඒකිගෙ මිනිහ රට. යමුද අපි දෙන්න දවසක
දිනී: රටද.. හිහ්..හිහ්..
වීරෙ: අනේ බං යමුකො කෙල්ල.. උඹෙ රස බලන්න ආසයි බං..
දිනී: අනේ යනව යන්න…. ඉතිං ලතා අක්කත් ඉන්නවනෙ.
ඒ කියන්නෙ දිනී වීරෙත් එක්ක එහෙ යන්න කැමතියි වගේ. අනේ මන්ද.. ගෑනු හිත් නං අපිට කවදාවත් තේරුම් ගන්න බෑ… මොකා හරි යාප්පුවෙන් වැඳ වැටුනොත් ඕන දෙයක් කරයි.. හිත හොඳ ගෑනි
හැමදාම බඩින්… කියන කථාව නං හරියට හරි මගෙ හිත මටම කියනව.
වීරෙ: එයා හිටියට අවුලක් නෑ..
දිනී: අනේ මට බෑ අප්ප…
වීරෙ: මගෙ සුදු කෙල්ලනෙ ඔයා… හාද
දිනී: බෑ බෑ..
වීරෙ: මොනාද රත්තරං.. මට එකපාරක් උඹෙ ඔය චූටි ලස්සන චූවට මේ වැටකොලු කරල බස්සන්න දියංකො….ප්ලීස්
දිනී: අනේ මන්ද ඔයා හරිම නරකයි ඒයි
වීරෙ: හා නේද….ඩිංකි. .ඩිකිරි….ඩංකි…ඩිකිර
දිනී: මොකද මම හා කිව්වෙ නෑනෙ ඔච්චර සතුටු වෙන්න
වීරෙ: අනේ මගෙ කාම දෙවඟනනෙ ඔයා.. මගෙ වස්තුවනෙ.. මගෙ මැණිකනෙ…හා නේද
දිනී: මට වැඩ තියෙනව..මම තියනව
වීරෙ: අනේ ඔයා හානේ..
කියද්දිම දිනී කට් කලා. මගෙ ඔලුව විකාර වෙල. පයිය ජොක ඉරාන එන්න දඟලනව. ඉක්මනට වොස්රුම් ගිහින් වීරෙගෙ පොල්ලයි දිනීගෙ හුත්තයි හිතින් මවාගෙන අතේ පහරක් ගහල ඇට දෙක සැහැල්ලු කර ගත්ත. අනිවා වීරෙ දිනීව ලතා අක්කලගෙ ගෙදරට අදිනවාමයි. එහෙට බැරිවුනොත් වෙන කොහෙට හරි ගෙනියන තරමට දෙන්නම මොල් වෙල ඉන්නෙ. මගෙ කෙල්ලව ස්කූල් වෑන් එකේ තියාන තැලුවත් ඒ බවක් මට අඟවන්නෙවත් නෑ. අනික මගෙ මුහුන බලාන කියන්න පුලුවන් දේවල් නෙමෙයිනෙ. කොහොම උනත් ස්කූල් වෑන්එකේ වැඩේ නම් නවත්තවන්න ඕන. මොකද මේව නෝන්ඩි වෙන්න තියෙන ඉඩ කඩ වැඩියි….. මම කල්පනා කරන්න උනා.
සුපුරුදු විදිහට රාත්රී වැඩ ටික ඉවරවෙද්දි මම දිනීට “ඔයාට බඩුවක් කියන්න තියෙනව” කියල කිව්ව. “මොකක්ද අනේ” කියලා ඇය අහද්දි “වැඩ ටික ඉවර කරල එන්නකො විශේෂ දෙයක් නෙමෙයි” කියල මම සැහැල්ලු විදිහට කිව්ව.
මම ඔෆිස් රුම් එකේ ඉද්දි දිනී ආව. “මොකක්ද අනේ ඔයාගෙ බඩ්ඩ කියන්නකො” කියමින් මගේ පිටුපස හිටගෙන බෙල්ල වටෙන් අත් දෙක දාල මගේ හිසේ දිනී නිකට තියා ගත්ත, මම නැගිටල දිනීව කරකල ගත්ත. කෙල්ලවත් ඇදගෙන ඇඳේ ඉඳගත්ත.
“අද ඔෆිස් එකේ කොල්ලෙක් මාර කථාවක් කිව්වනෙ” කියල මම කියද්දි දිනී ඇස් ලොකු කරගෙන “මොනවද කිව්වෙ” කියල ඇහුව. “ඔයා වගේ කෙනෙක් පුතාගෙ ඉස්කොලෙ ලඟ ස්කූල් වෑන් එකක මිනිහෙක් එක්ක ඉන්නව දැක්ක කියල” මම වැඩිය ගානක් නැතුව කිව්ව. බලාන ඉද්දිම දිනීගෙ මුහුන වෙනස්වුන. ඇස්වල කඳුලු පිරෙන්න ගත්ත. “මොකෝ මේ..හරි හරි බං.. මම ඒ ඔයා නෙමෙයි කියල දන්නවා. ඒක ඉවරයි.. මම ඌට කිව්ව වෙන කෙනෙක් වෙන්න ඇති” කියල කියද්දිම දිනී මහ හඬින් අඬාගෙන මගෙ බෙල්ලෙ එල්ලුන.
“මොකෝ කෙල්ල” කියල ඇයව තුරුලු කරගෙන මම අහද්දි “ඒ මම තමයි වීරෙ අයියත් එක්ක හිටියෙ.. මට සමාවෙන්න රත්තරං..” කියමින් ඇගේ ඇඬිල්ල තව වැඩිවුනා. මම දිනීව තල්ලු කරල ඇගෙ කම්මුල් දෙකෙන් අල්ල ගද්දි කෙල්ල තුෂ්නිම්භූතව මගෙ දෙස බැලුව. “ඉතිං මම උඹට බැන්නද, එපා කියල තියෙනවද” කියල තදින් ඇහුව. ඒ වදන් පෙලට දිනී ගල්කැහුන. හිස පහලට හරවගෙන “මාව අසරණ කරන්න එපා දෙයියො ” කියමින් මගෙ අත ඇරන් ඉම්බ.