දිනී: මගෙ අතේ බයික් එකේ තිබ්බ ග්රීස් චුට්ටක් ගෑවිල… එයා ඒක පිහදැම්ම එච්චරයි
වීරෙ: ඒ උනාට මගෙ කෙල්ලට වෙන ඌ අත තියනවට වත් මම කැමති නෑ. මට ඌව මරන්න හිතුන
දිනී: අනේ අයියේ….. වැරදි දේකට එයා ඇල්ලුව නෙමෙයිනෙ.
වීරෙ: ඒ උනාට ආය එහෙම එහෙමවත් වෙන්න බෑ.. වෙන එකෙග්ගෙ හුළඟක්වත් ඔයාට වදින්න බෑ
දිනී: හරි හරි ඉතිං හැං කේන්තිය නිවාගන්නකො. ආය කාටවත් මගෙ ලඟටවත් එන්න නොදී ඉන්නංකො… මම ඒත් කල්පනා කල ඔයා මොකද මාව මගහැරියෙ කියල
වීරෙ: කොහොමත් ඔයා මාව මගහරිනවනෙ
දිනී: ඒ පාර මොකක්ද..
වීරෙ: රෑ මට එන්න එපා කිව්වෙ
දිනී: අනේ අයියෙ ටිකක් තේරුම් ගන්නකො… සඳුන් කීයට එයිද කියල දන්නෙ නෑනෙ
වීරෙ: හරි ඉතිං එයාල මටත් කිව්වනෙ එකොලහ පහුවෙනව කියල
දිනී: ඒ උනාට
වීරෙ: ඒ උනාට කියන්නෙ.. උඹට මාව අප්පිරියයි නේද
දිනී: අනේ එහෙම දෙයක් නෑ රත්තරං… හිත දෙගිඩියාවෙන් මට බෑ. ඒකයි.. අනික..
වීරෙ: අනික.. කියන්නෙ
දිනී: මම කොහොමද මගෙ සඳුන්ට ද්රෝහි වෙන්නෙ…
වීරෙ: ද්රෝහිකම මොකක්ද.. එයා අකමැති නෑනෙ මම ඔයාට හුකනවට
දිනී: චික් අනේ ලස්සනට කතා කරන්නකො. ඔයා කොහොමද එහෙම කියන්නෙ
වීරෙ: එදා අපි දෙන්නව ගෙදර තනිකරල ගියේ.. පොර දන්නැතුවයැ මම මගෙ කෙල්ලව අල්ලගෙන චූටි හුත්තට දිව දාල උරල ලෙවකාල මෑ මල සූප්පු කරල තන මිරික මිරික මේ ලොකු නහර ඉලිප්පුන දාර පයිය ඔය පිත්තමට රිංගවන බව.
දිනී: ඇති ඇති අප්පා.. මගෙ සඳුන්ට පොර පොර කියන්න එන්න එපා හරිද..
වීරෙ: සොරි සොරි… මම කිව්වෙ ඉතිං බොරුද
දිනී: එයාට මං ගැන තියෙන විශ්වාසෙට තමයි එහෙම යන්න ඇත්තෙ
වීරෙ: ඔයාට වඩා හොඳට මම පිරිමි ගැන දන්නව.. සඳුන් කැමතියි මම ඔයාට කරනවට.
දිනී: අනේ මන්ද අප්ප..
වීරෙ: සඳුන් අදත් ක්ලබ් යයිද දන්නෙ නෑ
දිනී: මොන ක්ලබ්ද අද කොළඹ යනව
වීරෙ: ඈහ්…
දිනී: නෑ මොකුත් නෑ..
වීරෙ: මේ මේ මට කොලේ වහන්න එපා. ඔයා කියන්නෙ නැත්තං මං නුවන්ට කෝල් කරල අහගන්නව.
දිනී: අනේ ප්ලීස් අයියේ, නුවන්ට නං කතා කරන්න එපා. අපේ මේ සම්බන්දෙ එයාටනං දැනගන්න තියන්න එපා.
වීරෙ: හරි හරි රත්තරං.. එහෙනං උඹම කියපංකො
දිනී: මොනාද
වීරෙ: සඳුන් අද කොළඹ යනව නේද
දිනී: හම්ම්
වීරෙ: එද්දි පාන්දර වෙනව නේද
දිනී: මිග්
වීරෙ: කොහොමත් කොළඹ ගිහිං එද්දි රෑ වෙනවනෙ බං.. මම නුවනගෙන්ම අහගන්නංකො
දිනී: අනේහ්.. එපා එපා… එන්නෙ හෙට
වීරෙ: මොකක්… ඒ කියන්නෙ අද රෑ මගෙ දෙවඟන තනියම
දිනී: නෑ..
වීරෙ: නෑහ්… බොරු කියන්න එපා..
දිනී: ඇත්තමයි අනේ…
වීරෙ: හරි එනකොට ඔයා ගෙදරනෙ ඉන්නෙ
දිනී: මායි පුතයි…. හිහ් හිහ්
වීරෙ: පුක්කි.. මාව වටේ ඇරිය නේද.. ඒකට නං රජකාලෙ දඬුවමක් දෙන්නම වෙනව
දිනී: ඒ මොකක්ද
වීරෙ: මෝල් ගහක් වගෙ රස්නෙ උලක කෙල්ලව ඉන්දන්න වෙනව… චූ හිල පලාන ඒක බඩටම බහින විදිහට
දිනී: හිතේ ඇති..
වීරෙ: හිතේ විතරක් නෙමෙයි කෙල්ල පකෙත් තියෙනව.. බොරු නං මේ බලපංකො
දිනී: ඊය අප්ප ආයත් එකක් එවල.. කොහොමද අප්ප මෙච්චර ලොකු එකක් එල්ලගෙන ඉන්නෙ
වීරෙ: අපි ඉතිං ඕව එල්ලගෙන දුක් විඳින්නෙ උඹ වගෙ ලස්සන චූටි කෙල්ලන්ට සැප දෙන්න තමයි.
දිනී: ආ… එහෙමද.. එහෙනං චූටි කෙල්ලො ගොඩක් ඇති
වීරෙ: පිස්සුද රත්තරං. උඹ විතරයි මගෙ පණ පැටියො.. අද රෑ නං ඔන්න බෑ කියන්න බෑ.. පුතා ගන්න එනවනෙ, එතකොට කතා කරමු
දිනී: අනේ මන්ද අප්පා
වීරෙ: හරි හරි දවල් එන්නකො.. මම තියනව බායි
දිනී: බායි….
එතනින් කෝල් එක ඉවරයි. යකෝ මූ දැන්ම මගෙ දිනිතිව උගේ කරගෙනනෙ. වෙන එකෙක් බැලුවත් මරණ සයිස්. මෙහෙම ගියොත් පහුවෙද්දි මටත් දිනීට ලංවෙන්න බැරි තැනට යයිනෙ.
අනික ඌ එහෙම කියද්දි දිනී පිංසෙන්ඩු වුනේ වීරෙ එයාගෙ බෝයි ෆ්රෙන්ඩ් ගානටනෙ. කොහොමන් මේ යන විදිහ ඉස්සරහට ලොකු අවුලක් වෙන බව නං මට තේරුන.
මම කොළඹ යන්න පිටත්වුන. හත වෙද්දි පදනම් ආයතනයට ආව. ලොජිං එහෙ. පැරලල් ෆෝන් එක ඔන් කලා. කෝල් මොකුත් නෑ. දිනීට කෝල් එකක් ගත්ත. පුතාට කෑම හදනවලු. මම වොෂ් දාගෙන කෑම කාල රුම් එකට වෙල ලැප් එකෙ වයිෆ් ශෙයාරිං වැලක් බලන්න ගත්ත. පපුව දනව. මගෙ කෙල්ලට අර තඩි කාපීරියෙක් වගෙ පොර අද හුකයිද. කෙල්ලට පට්ටට අමාරු වෙයි. අනේ… මට බලන්න නෑනෙ. පොල්ලත් නැගල හොඳටම.
මම පොල්ල අතගගා “උණු උණු මස් ගොඩට උඹ බැහැපු හිලට අද ලොකු එකෙක් බහියි. ඒ මස්වල ඇතිල්ලිල උඹ ගත්ත ආතල් එක අද තව එකෙක් ගයි” මම පයියට කිව්ව. ඇත්තටම ඒ දැනෙන හැඟීම පුදුම රාගාධිකයි. තවත් ඒ වගේ අත්දැකීමක් තියෙන එකෙකුට තමයි ඒ ත්රිල් එක තේරෙන්නෙ. ඒක බලාන ඉන්න තිබ්බනං කියල වැඩක් නෑ.. අනික මගේ වුවමනාවට නැතුව වයිෆ්ගේ වුවමනාවටම වෙන එක තමයි නියම ආතල් එක. කෙල්ලට ඒකෙන් ගොඩක් අමාරුවෙනවනං තව ආතල්. විශේෂම දේ තමයි මට වඩා දැවැන්තයෙකුගෙ දැවැන්ත පොල්ලක් ඔබල හොඳට වැඩ දාන එක.
එකවරම දිනීගෙ ෆෝන් එකට කෝල් එකක් ආව. මම ඒක අතට ගන්න ගමන් වෙලාව බැලුව. හරියටම නවය හමාරයි. මගෙ අත වෙවුලනව ඉන්න බෑ. පපුවත් ගැහෙනව.. පයියත් නගිනව..
දිනී: හලෝ…
වීරෙ: රත්තරං.. මොකද කරන්නෙ
දිනී: ආ.. අයිය.. මම නිදාගන්න හදන්නෙ
වීරෙ: ඇයි හවස නිදියැවුවෙ නැද්ද
දිනී: නිදියැව්ව ඉතිං
වීරෙ: එහෙනං දොර අරින්න. මම දොර ලඟ
දිනී: මොනව… පිස්සුද ඔයාට.. මම කිව්වනෙ එන්න එපා කියල, අහල පහල මිනිස්සුත් දකිනව
වීරෙ: හරි කෙල්ල.. ඒක නිසා මම වාහනේ ආවෙ නෑ.. අර ස්කූල්වැන් යාලුවත් එක්ක ආවෙ
දිනී: මොකක්.. දෙන්නම…
වීරෙ: නෑ නෑ පැටියො, ඌ මාව බස්සල ගියා
දිනී: අනේ අයියෙ මේ වැඩේ වැරදියි අප්ප.. ප්ලීස් ඔයා යන්න
වීරෙ: වැරදි.. මොකක්ද… පිස්සු කියවන්නෙ නැතුව දොර අරින්න පැටියො
දිනී: අනේ… මට බෑ අනේ…
වීරෙ: එලිවෙනකං එහෙනං මම මෙතන ඉඳගෙන ඉන්නව.. උදේ මිනිස්සු බලයි මේ මොකද කියල… එනකොට ඔයාම උත්තර දෙන්න
දිනී: මොනවද අප්පා..මම තියනව
ෆෝන්එක කට්ටුනා. දිනී වීරෙව ගෙට ගත්තෙ නෑ. පොර ආපහු යන්න ඇති..”අපරාදෙ” මගෙ හිත මටම කියනව. මම ෆෝන් එක
ඇඳ උඩට දැම්ම. දිනීට ඒ වගේ එකකින් සැප ගන්න පින නෑ. මගෙ පයියත් බැහැල ගියා. දිනී කෝල් එකක් ගත්ත.. විනාඩි දහයකින් විතර.
වීරෙ: හලෝ
දිනී: කොහෙද.. ඔයා
වීරෙ: කොහෙද අහන්නෙ.… සීතලේ ගැහි ගැහී මගෙ කෙල්ලගෙ ගෙදර පිලේ ඉඳගෙන ඉන්නව
දිනී: අයියෝ… ඔයා ගියෙ නැද්ද
වීරෙ: මම කිව්වනෙ.. මගෙ කෙල්ලට හිතක් පපුවක් නැති වුනාට මම මොනව කරන්නද.. පයිං යන්නද මේ රෑ..
දිනී: ඇයි රත්තරං… ඔයා මේතරම් මට පිස්සු වැටිල ඉන්නෙ.. මාව අසරණ කරනව අප්පා..
දිනී කොල් එක කට් කලා….. දෙයියනේ හැං මොකද වෙන්නෙ, මට හිතා ගන්න බෑ.. දිනී වීරෙව ගෙට ගත්තවත්ද… මට හෙන අවුල්. වැල ප්ලේ වෙනව.. මම වෙනම කල්පනා ලොවක. ඔක්කොම ඕෆ් කරල ඇඳට වැටුන. දහසක් දේ හිතට එනව. වීරෙ ගෙට ගත්ත කියල ස්තීරවම දැනගත්තනං ඒ ගැන හිතල වැලක්වත් අදින්න තිබ්බ. මගෙ උගුර කටත් එක්ක වේලිල. ආය නැගිටල වතුර එකක් බීල ඇඳට ගියා. නින්ද යන්නෙත් නෑ.
පහුවදා දවසම ප්රොග්රැම්.. හවස පැරලල් ෆෝන් එක ඔන් කලා. උදේ හතයි තිස්පහට වීරෙ කෝල් ඇරන්.
දිනී: හලෝ..
වීරෙ: ඇයි පුතා ආවෙ නැත්තෙ
දිනී: මට ඇඟට හරි නෑ අනේ..
වීරෙ: ඇයි පැටියො..
දිනී: ඇයි අහන්නෙ.. දන්නෙම නෑ.. තාම ලේ ගලනව
වීරෙ: අනේ.. මගෙ කෙල්ලේ. බෙහෙත් ටිකක් වත් ගන්න වෙයිද.. මම එන්නද
දිනී: අපෝ මේ.. ආය නං එන්න එපා පැත්ත පලාතෙ. ඔයා කීයටද ගියෙ අනේ..
වීරෙ: පහ හමාරට.. කෙල්ල නිදිනෙ
දිනී: මට හොඳටම නින්ද ගියා.. ඔයාට තේ එකක්වත් හදල දෙන්න බැරි වුනානෙ..
වීරෙ: ඒකට කමක් නෑ මගෙ රත්තරං.. කසාය පැකට් එකක්වත් තම්බල බොන්න
දිනී: බිව්ව බිව්ව.. පැනඩෝල් දෙකකුත් බිව්ව.. ටොයිලට් යන්න බයේ ඉන්නෙ
වීරෙ: ඒ මොකද
දිනී: දන්නෙම නෑ.. නේහ්… ඇයි රෑ ඔය තඩි දඟය මට කරපුව මතක නැද්ද
වීරෙ: ආ… ඔඕක ඇරිල යයි කෙල්ල.. කොහොමද දඟයගෙ වැඩ..
දිනී: ඒවයෙ ප්රතිපල තමා මේ..
වීරෙ: මගෙ කෙල්ලට සතුටක් දැනුනෙම නැද්ද
දිනී: සඳුන් ඉස්සර්ලම දවසෙ මට කරපු විදිහෙම ෆීලිං එකක් දැනුන. හැබැයි ඒ වගේ දහගුනයක් විතර වැඩියෙන් රිදුන
වීරෙ: හම්ම්… මගෙ පැටිය සතුටු වුනානං එච්චරයි
දිනී: වුනා වුනා.. ඔය දඟයට මම ආදරෙයි..
වීරෙ: එතකොට මට..
දිනී: එයාව බලාගන්න කෙනාට ආදරේ නොකර කොහොමද හිහ්.. හිහ්..
වීරෙ: ඒ කියන්නෙ කෙල්ල මට ආදරෙයි..
දිනී: දන්නෙ නෑ.. මම තියනව..
ඇමතුම විසන්ධි වුනා. මාව නිකං කරකල අතහැරිය වගෙයි. පපුව ගැහෙනව ඩිග් ඩිග් ගාල.. ඒ මදිවට කෙලින්වෙලා. එකට විතර වීරෙ කෝල් ඇරන් තිබ්බත් දිනී ආන්සර් කරල නෑ.. මට බය හිතුන. ඉක්මනට දිනීට කෝල් එකක් ගත්ත. දිනී රෑ කෑම හදන ගමන්. ලෙඩින් වගේ කතා කරපු නිසා මම ඒ ගැන ඇහුව. මොකුත් නෑ.. හිස ටිකක් රිදෙනවලු.. මමනෙ දන්නෙ අමාරුව. ඉක්මනට ගෙදර එන්න පිටත්වුනේ හුකවගත්ත මගෙ ආදර බිරිඳව බලන්නයි, වීඩියෝ බලන්නයි. ගෙදර එද්දි දහය හමාරයි. මගෙ ලඟ තියෙන යතුරෙන් දොර ඇරගෙන ගෙට ගියා. දිනියි පුතයි හොඳටම නිදි. දිනීගෙ නලලට අත තියල බැලුව. කෙල්ලට උණ ටිකක් තියෙනව. මම දිනීව ඇහැරවැවුව.
දිනී: ඔයා දැන්ද ආවෙ රත්තරං
මම: ඔව්සැටියො.. ඔයාට උණනෙ..
දිනී: පැනඩෝල් බිව්ව.. ඇඟ රිදෙනව.. ඕක ඇරිල යයි
මම: බෙහෙත් ටිකක්වත් ගේන්න යමුද
දිනී: ඕන නෑ.. එච්චර අමාරු නෑ.. කාලද ආවෙ
මම: ඔව් බබා ඔයා නිදාගන්න.
දිනී: ඉන්න තේ එකක් හදන්න
මම ඕන නෑකියද්දි දිනී ඇඳෙන් බැස්ස. එපා කියද්දිම කෙල්ල නේ හදන්න ගියේ කකුලක් ඇද ඇද වගෙයි. “ඔයා වොෂ් එකක් දාගෙන එන්න..” දිනී කිව්වෙ ගෑස් ලිප ඔන් කරන ගමිනුයි. මම වොෂ් දාගෙන ආව. දිනී වෙනද වගේම අත් දෙකින් තේ එක පිලිගැන්වූවන් මගෙ මූන දිහා බැලුවෙ නෑ. එහෙත් මුහුන තඩිස්සි වී ඇති බව මම දැක්ක. මම තේ එක බොද්දි කෙල්ල කාමරේට ගියා. තේ එක බී මම කාමරේට යද්දි දිනී ඇඳේ ඉඳගෙන ලොකු කල්පනාවක. දෙනෙතින් කඳුලු වෑහෙනව. මම දිනී ලඟින් වාඩිවුනා. මහ හඬින් අඬාගෙන දිනී මට තුරුලවුනා. මම “මේ මොකද” කියල අහද්දිම “අනේ මට සමාවෙන්න දෙයියො… මම ලොකු වරදක් කලා..” කියමින් කෙල්ල වැලපෙනව. “හරි හරි පැටියො.. දෑ අඬන්නෙ නැතුව කියන්නකො… වෙච්ච දෙයක් නෙමෙයිනෙ ඔයා කරපු දෙයක්නෙ” මම කිව්වෙ දිනී කියන්න තටමන දේ මම දන්න නිසයි. “මම කොහොමද ඔය අහිංසක මූණ බලාන කියන්නෙ.. අනේ මට ඒකට හයියක් නෑ අප්පා” මේකි තව අඬනව. “හරි ඉතිං නාඬ ඉන්නකො. කියන්න බැරිනං නොකිය ඉන්න මම තරහ නෑ” කියල මම කිව්වෙ දිනීගෙ හිස ඉඹිමිනුයි.
“ඊයෙ රෑ වීරෙ අයිය මෙහෙ ආව” දිනී මගෙ දිහා නොබලම කිව්ව. ඒ වචන ටිකට මගෙ පයියට ලේ පිරෙන්න ගත්ත. මම “ඉතිං ඉතිං” කියද්දි, දිනී “වීරෙ අයිය.. මේ.. මේ..” කියද්දි, මම “ඔයාට හිකුව” කියද්දිම දිනී එකවරම හිස හරවා මගෙ දිහා බැලුව.
දිනී: විහිලු නෙමෙයි අනේ
මම: මාත් කිව්වෙ විහිලුවට නෙමේ
දිනී: ඔයා කොහොමද එහෙම කියන්නෙ
මම: තනිපංගලමෙ ඉන්න මේ වගේ සුරංගනාවක් ලඟට මිනිහෙක් එන්නෙ පොල්ගාන්නයැ
දිනී: හම්ම්.. ඔයාට අවුල් නැද්ද
මම: පිස්සුද කෙල්ල
දිනී: අනේ.. මම ගෙට ගන්න කැමති උනේම නෑ..
මම: ඉතිං
දිනී: මට දොර අරින්න වෙන විදිහට එයා මාව අසරණ කලා අනේ..
මම: විශ්වාසවන්ත වැඩකාරයෙක් ඉඳල හිටල මගෙ කෙල්ලගෙ රහ බැලුවට කමක් නෑ ඉතිං..
දිනී: මට ඔයාව තේරුම් ගන්න බෑ රත්තරං..
මම: මෙයා නං මාව තේරුම් ඇරන්..
කියමින් දිනීගෙ අත ඇරන් මම මගෙ සරම උස්සගෙන ඉන්න පොල්ල උඩින් තිබ්බ. දිනී ඒක මිරිකල “ඔයානං මාරයි අනේ..
ඇයි ඔයා එහෙම වෙනවට කැමති” කියල දිනී ඇහුවෙ සරම උඩින් පයිය මිරිකමිනුයි. “ඔයාගෙ සතුට මගෙන් සතුටනෙ කෙල්ලේ” කියමින් මම හිස අතගාද්දි දිනී “මං ගැන අප්පිරිය හිතෙන්නෙ නැද්ද, ජරා ගෑනියෙක් කියල හිතෙන්නෙ නැද්ද” කියල ඇහුව. “පිස්සුද කෙල්ල මම හනමිටි අදහස් දරණ සම්ප්රදායික බයියෙක් නෙමෙයි… ඉතිං ඔයා සතුටු වුනාද” කියල මම ඇහුව. “අපෝ මට හොඳටම රිදුන අනේ.. කලන්තෙත් හැදුන. තාම ලේ එනව. මට ඉස්සර්ලම ඔයා කරපු දවසෙ දැනුන වගේ ෆීල් උනා බබා.. හැබැයි ඒ වගේ දහගුනයක් විතර රිදුන.” දිනී ඇඟිල්ලෙන් මගෙ කලවයෙ රටා අඳිමින් කිව්ව. “මට වඩා සැප හොඳද” කියල මම අහද්දි “ඒක ගොඩාක් ලොකුයි.. චූව පුරවගෙන ඇතුලට බැස්ස.. ඒත්” කියල දිනී කතාව නැවැත්තුව. මට නැගල හොඳටම.. “ඒත් කියන්නෙ” කියල මම අහද්දි “ඒ ෆීලිං එක වෙනයි ඔයා කරද්දි දැනෙන ෆීලිං එක වෙනයි.. හැබැයි දෙකම ශෝක්” කියල දිනී සරම උඩින්ම මගෙ ටොපා හැපුව.. මම “ආයි ආයී..” කියමින් දිනීගෙ හිස තල්ලු කරමින් “වීරෙගෙ මට වඩා පට්ට නේද” කියල ඇහුව. දිනී “එහෙම නෑ අනේ, දෙකෙන් ලැබෙන ෆීලිංස් වෙනස්, වෙන වෙන රසවල්. ඒ උනාට දෙකම ශෝක්” කිව්ව. “මට ඔයාගෙ චූව බලන්න ඕන” කියල මම කියද්දි “ඔෆිස් කාමරේට යමු” කියල දිනී නැගිට්ට.
