උදේ හය කියන්නේ අපේ පන්තියේ මැස්සෙක්වත් නැති වෙලාවක්. මෙච්චර උදේ මම කවදාවත් ඉස්කෝලේ එන්නේ නෑ. ඒත් අද අම්මට සනීප නෑ, ඩ්රයිවර් නිවාඩු ගිහින්. ඒ නිසා මට තාත්තත් එක්ක උදේම එන්න උනා එයා වැඩට යන වෙලාවට.
මම ඉතින් කරන්න දෙයක් නැති නිසා මගේ desk එකේ වාඩි වෙලා පොතක් බල බල හිටියා. එකපාරටම දොර හෙමින් ඇරෙන සද්දෙට මම ඔලුව උස්සලා බැලුවා. ඒ කාවින්දි. කාවින්දි කියන්නේ වචනයක්වත් වැඩිය කතා නොකරන, හැමතිස්සෙම බිම බලාගෙන ඉන්න අහිංසකම පෙනුමක් තියෙන කෙල්ලෙක්.ඒත් ඒ අහිංසකකමට යටින් හැංගිලා තිබ්බේ මාරම sexy ඇඟක්. මම ගැන කියන්න බැරි උනානේ. මම කසුන්, අපි දෙන්නම ඉන්නේ 10 වසරේ. කාවින්දිට තමයි හැම විශයටම හොදටම ලකුනු තියෙන්නේ ගනන් වලට ඇරෙන්න. මට ගනන් හොදට පුලුවන්.
"ගුඩ් මෝනිං... කසුන්," එයා කිව්වේ හරිම හෙමින්, මගේ දිහා කෙලින් බලන්නෙත් නැතුව.
"ගුඩ් මෝනිං," මම කිව්වේ හිනාවක් දාන ගමන්. එයා හෙමින් ඇවිත් මට desk දෙකක් පිටිපස්සෙන් වාඩි වුනා.
විනාඩියක් දෙකක් ගියේ නෑ, එයා බෑග් එකෙන් පොත් එලියට ගන්න හදද්දි අතේ තිබ්බ පෑන බිම වැටුනා. ඒක රෝල් වෙලා ඇවිත් නැවතුනේ හරියටම මගේ පුටුවත් පහු කරගෙන ගිහින්.
"අ... අනේ සොරි," එයා කිව්වේ ලැජ්ජාවෙන් බිම බලාගෙන.
"It's okay," මම එහෙම කියලා පෑන ගන්න නැවෙන්න හදද්දිම, එයා පුටුවෙන් නැගිට්ටා.
"නෑ නෑ... මම ගන්නම්," එයා හෙමින් ඉස්සරහට ආවා.
මම හෙල්ලෙන්නෙවත් නැතුව බලන් හිටියා. එයා මගේ පුටුව ළඟටම ඇවිත්, මගේ ඉස්සරහින් පෑන ගන්න නැවුනා. ඒ මොහොතේ මගේ හුස්ම නතර වුනා. මගේ මුළු ලෝකෙම නතර වුනා. එයා නැවෙද්දි, දොරෙන් ආව හුලන් පාරකට එයාගේ සුදු ගවුම සම්පූර්ණයෙන්ම උඩට ඉස්සිලා, ලා රෝස පාට පෑන්ටියෙන් වැහුණු එයාගේ පිරිපුන් තට්ටම් ගෙඩි දෙක සම්පූර්ණයෙන්ම මගේ ඇස් ඉස්සරහ නිරාවරණය වුනා. ඒක තත්පර කීපයකට වුනත්, මට ඒ දර්ශනය හොඳටම පැහැදිලිව පෙනුනා. සිනිඳු, කිරි සුදු කලවා දෙකයි, ඒ මැදින් දිලිසෙන ලා රෝස පාට පෑන්ටියයි...
මගේ පයිය ගල් වෙලා කලිසම ඇතුලේ පුපුරන්න වගේ දඟලනවා. මගේ කට වේලිලා, මුළු ඇඟම රත් වෙලා ගියා. මට ඕන වුනේ එතනම නැගිටලා ගිහින් එයාගේ පුකට මගේ පොල්ල තියලා තද කරන්න.
එයා ගැස්සිලා වගේ ඉක්මනට කෙලින් වුනා. එයාගේ මූණ තක්කාලි ගෙඩියක් වගේ රතු වෙලා. එයා දන්නවා මම දැක්කා කියලා. මම දන්නවා එයා දන්නවා කියලා. ඒත් අපි දෙන්නගෙම කටින් වචනයක්වත් පිටවුනේ නෑ.
එයා පෑනත් අතේ තියාගෙන, වචනයක්වත් නොකියා ඉක්මනට ආපහු එයාගේ තැනට ගිහින් වාඩි වෙලා, මූණ පොතේ හංගගත්තා.
මම තාමත් ගල් ගැහිලා වගේ ඉස්සරහ බලාගෙන. මගේ කලිසම ඉස්සරහින් ලොකු කූඩාරමක් වගේ ඉලිප්පිලා. මට ඒක හංගගන්නවත් සිහියක් තිබ්බේ නෑ. මගේ ඔලුව පුරාම දුවමින් තිබුනේ කාවින්දිගේ ලා රෝස පාට පෑන්ටියෙන් වැහුණු ඒ සරාගී දර්ශනය විතරයි.
විනාඩියක් විතර ගෙවිලා ගියා. class room එකේ තිබ්බේ සොහොනක වගේ නිශ්ශබ්දතාවයක්. මට ඇහුනේ මගේ හදවත ගැහෙන සද්දෙයි, කාවින්දිගේ හෙමින් හෙමින් හුස්ම ගන්න සද්දෙයි විතරයි.
මම හෙමින් මගේ කකුල් දෙක ලං කරගෙන, මේසෙට තවත් හේත්තු වුනේ මගේ කලිසමේ ඉලිප්පිලා තියෙන එක එයාට පෙනෙයි කියන බයට. මගේ පයිය තාමත් ගලක් වගේ කෙලින් වෙලා. ඒ දර්ශනය ආයෙ ආයෙත් මගේ ඔලුවේ play වෙනවා. එයාගේ සිනිඳු, පිරිපුන් තට්ටම් ගෙඩි දෙක... ලා රෝස පාට පෑන්ටිය... ෂිට්! මට අතේ ගහන්නම තිබ්බා නම් මෙතනම.
මම හොරෙන් එයා දිහා බැලුවා. එයා තාමත් පොතේ මූණ හංගගෙන. ඒත් මම දැක්කා එයාගේ කන් දෙකයි, බෙල්ලයි හොඳටම රතු වෙලා තියෙනවා. එයාට ලැජ්ජයි. ඒත් ඒ ලැජ්ජාවට යටින් වෙන මොකක් හරි හැඟීමක් තියෙනවා කියලා මගේ හිත කිව්වා. එයා මේකෙන් මෝල් වෙලාද? නැත්නම් බය වෙලාද?
නිශ්ශබ්දතාවය බිඳගෙන, හරිම හෙමින් හඬක් ආවා.
"ක... කසුන්..."
ඒ කාවින්දි. එයාගේ කටහඬ වෙව්ලනවා. මම ගැස්සිලා ගියා.
"ම්ම්... කියන්න," මම කිව්වේ පුළුවන් තරම් normal විදියට.
"මේ... මේ ගාණේ පොඩි තැනක් තේරෙන්නෙ නෑ. පො... පොඩ්ඩක් කියලා දෙනවද?"
මට දාඩිය දැම්මා. ෂිට්. මම කොහොමද දැන් නැගිටින්නේ? මගේ මල්ලි තාමත් full power එකෙන් නැගලා. මම නැගිට්ටොත් කූඩාරමක් වගේ ඉලිප්පිලා තියෙන එක එයාට අනිවාර්යයෙන්ම පේනවා.
"මොකක්ද... මොකක්ද අවුල?"
මම ඇහුවේ පුටුවෙන්ම ඉඳගෙන. පිට්පස්ස හැරිලා.
"මෙතන... මේ සමිකරණය දාන විදිය," එයා කිව්වේ තාමත් පොතෙන් ඔලුව උස්සන්නේ නැතුව.
මම තත්පරයක් කල්පනා කරා. මට මෙතන ඉදන් ඩෙස් දෙකක් එහා ඉන්න කාවින්දිට ගනන් කියලා දෙන්න බෑනේ. මට එතෙන්ට යන්න වෙනවා. මම කියව කියව හිටපු පොත අතට අරගෙන, ඒක මගේ ඉස්සරහින්, හරියටම පයිය වැහෙන විදියට තියාගෙන හෙමින් සැරේ නැගිට්ටා. මම එයාගේ desk එක ළඟට යද්දි මගේ කකුල් දෙක පණ නැතුව වගේ. මම එයා ළඟට ගිහින් හිටගත්තා. එයාගේ ඇඟෙන් ආපු බේබි පවුඩර් වගේ සුවඳක් මගේ නහය පිරෙව්වා. ඒ සුවඳට මම තවත් මෝල් වුනා.
"කොතනද?"
මම ඇහුවේ එයාගේ පොතට එබෙන ගමන්. මම එයාට ගාන කියලා දෙන්න පාත් වෙද්දි, මගේ ඇස් ගියේ එයාගේ ගවුමේ බෙල්ල පැත්තට. එයා පොතට නැවිලා හිටපු නිසා, ගවුමේ බෙල්ල ටිකක් පහත් වෙලා එයාගේ කිරි සුදු පපුවේ පිරිපුන් ගතිය යන්තමට පේනවා. සුදු පාට බ්රා එකේ දාරෙත් ලාවට වගේ පේනවා. මගේ කට වේලිලා ගියා. මගේ වචන මගේ උගුරේ හිරවුනා. මම ගාන ගැන නෙවෙයි බලන් හිටියේ. මම බලන් හිටියේ එයාගේ හංස යුවල දිහා.
එයා එකපාරටම ගැඹුරු හුස්මක් ගන්නවා මට ඇහුනා. එයා හෙමින් ඔලුව උස්සලා මගේ දිහා බැලුවා.
එයා දන්නවා මම බලන්නේ කොහෙද කියලා.
අපේ ඇස් එකට ගැටුනා. ඒ තත්පර කීපයට මට මුළු ලෝකෙම අමතක වෙලා ගියා. එයාගේ ලොකු, අහිංසක ඇස් දෙකේ තිබ්බේ බයක්ද, ලැජ්ජාවක්ද, නැත්නම් වෙන මොකක් හරි හැඟීමක්ද කියලා මට හිතාගන්න බැරි වුනා.
එයාගේ කම්මුල් දෙක තවත් රතු වුනා. තොල් දෙක යන්තමට ඇත් වෙලා, එයා හෙමින් හුස්මක් ගත්තා. මට දාඩිය දාලා තිබ්බේ. එයා ඒක දැක්කා. එයා හැමදේම දන්නවා. පළවෙනියටම අහක බලාගත්තේ එයා. එයා ඉක්මනට ඔලුව පහත් කරගෙන ආයෙත් පොත දිහා බැලුවා. ඒත් මම දන්නවා එයාට දැන් පොතේ එක අකුරක්වත් පේන්නේ නෑ කියලා. ඊට පස්සේ එයා හරිම හෙමින්, සියුම් විදියට එයාගේ දකුණු අතේ දබර ඇඟිල්ලෙන් ගවුමේ බෙල්ල ළඟින් අල්ලලා යන්තමට උඩට ඇද්දා. ඒක හදිස්සියෙන් කරපු දෙයක් නෙවෙයි. ඒක හරියට slow motion film එකක වගේ හරිම සරාගී විදියට කරපු දෙයක්. ඒ චලනයට මගේ ඇඟේ ලේ තවත් රත් වුනා. මගේ මල්ලි කලිසම ඇතුලේ පිම්බිලා තිබ්බේ බෝම්බයක් වගේ.
මම තාමත් එයාට උඩින් නැවිලා හිටියේ. මගේ හිත කිව්වේ "ඈත් වෙයං කසුන්, ඈත් වෙයං" කියලා. ඒත් මගේ ඇඟ මට අකීකරු වෙලා. මට එතනින් අඟලක්වත් හෙල්ලෙන්න බෑ වගේ.
"මේ... මේක තමයි සමීකරනේ,"
මම කිව්වේ බොහොම අමාරුවෙන් වචන ගලපගෙන. මගේ කටහඬ වෙනස් වෙලා කියලා මටම තේරුණා. මම එහෙම කියලා, එයාට පොතේ තැන පෙන්නන්න මගේ දකුණු අත ඉස්සරහට ගෙනිච්චා. ඒක හිතාමතා කරාද, නැත්නම් ඉබේටම වුනාද කියලා මම දන්නේ නෑ. මගේ අතේ පිටිපස්ස, එයාගේ desk එක උඩ තිබ්බ අතේ වැදුනා. ඒක නිකන් කරන්ට් එකක් වැදුනා වගේ. ඒ පුංචි ස්පර්ශයට අපි දෙන්නම ගැස්සිලා ගියා. එයාගේ සිනිඳු හමේ උණුසුම මගේ අතට දැනුනා. එයා ගැස්සිලා මගේ දිහා බැලුවා. එයාගේ ඇස් දෙක තවත් ලොකු වෙලා. මගේ හදවතේ ගැස්ම මීට වඩා වේගවත් වෙන්න බෑ කියලා මට හිතුනා. මම හිතුවේ එයා එකපාරටම අත අහකට ගනියි, නැත්නම් මට බනියි කියලා. ඒත් එහෙම දෙයක් වුනේ නෑ. එයා අත අහකට ගත්තේ නෑ. එයා එහෙමම, ඇස් දෙකත් ලොකු කරගෙන, මගේ දිහා බලාගෙන හිටියා.
තත්පරයක්... දෙකක්... තුනක්... කාලය නතර වෙලා වගේ. මගේ මොළේ එක කොටසක් කෑ ගැහුවා "අත අහකට ගනින් කසුන්, මේ වැඩේ නවත්තපන්" කියලා. ඒත් මගේ ඇඟ මට අකීකරු වෙලා. මගේ ඇඟේ හැම සෛලයක්ම කිව්වේ "තව ලං වෙයන්" කියලා.
මම හෙමින්, හරිම හෙමින්, මගේ අතේ තිබ්බ ඇඟිලි ටිකක් හෙලෙව්වා. මම එයාගේ සිනිඳු අතේ පිටිපස්ස මගේ ඇඟිලි තුඩුවලින් හෙමින් පිරිමැද්දා.
ඒකට එයා ගැස්සුනා. පොඩි කෙඳිරියක් වගේ සද්දයක් එයාගේ උගුරෙන් පිටවුනා. එයා ඇස් දෙක තද කරලා පියාගත්තා.
ඒත් එයා අත අහකට ගත්තේ නෑ. ඒ වෙනුවට, එයාගේ ඇඟිලිත් හෙමින් මගේ අත වටේ එතුනා.
මගේ ඇඟම හිරිවැටිලා ගියා. මේක ඇත්තක්ද? මේ class එකේ වචනයක්වත් කතා නොකරන, හැමතිස්සෙම බිම බලාගෙන ඉන්න අහිංසක කාවින්දිමද මේ? මම අතේ තිබ්බ පොත හෙමින් මේසේ උඩින් තිබ්බා. දැන් මගේ නැගලා තියෙන පයිය ගැන මට ගාණක් නෑ. මගේ කලිසමේ ඉලිප්පිලා තියෙන එක එයා දැක්කත් කමක් නෑ. මම තව ටිකක් එයාට ලං වුනා. දැන් මගේ ඉණ හරිය එයා වාඩි වෙලා ඉන්න පුටුවේ අත් තියන තැන වදිනවා. මගේ නැගපු පොල්ල එයාගේ කකුලේ වදින නොගැටෙන දුරින්.
"කාවින්දි..." මම කොඳුරුවා.
එයා හෙමින් ඇස් ඇරියා. ඒ ඇස් වල තිබ්බේ ලැජ්ජාවක් නෙවෙයි. ඒකෙ තිබ්බේ මෝල් වෙච්ච, ආරාධනා කරන බැල්මක්. මම අනිත් අතින් හෙමින් එයාගේ නිකටෙන් අල්ලලා, එයාගේ මූණ උස්සලා මගේ පැත්තට හැරෙව්වා. එයාගේ හම පුදුම සිනිඳුයි. රස්නෙයි. එයාගේ තොල් දෙක යන්තමට වෙව්ලනවා මම දැක්කා. මම හෙමින් මගේ මූණ එයාගේ මූණට ලං කරා. අපේ තොල් අතර තිබ්බේ අඟලක විතර දුරක්. එයාගේ උණුසුම් හුස්ම මගේ මූණේ වදිනවා මට දැනුනා. මම තවත් බලාගෙන හිටියේ නෑ. මම මගේ තොල් එයාගේ තොල් උඩ තිබ්බා.
ඒ තොල් පුදුම විදියට මෙලෙකයි. උණුසුම්. මම හිතුවා වගේමයි. මුලින්ම එයා ගැස්සුනා. එයාගේ මුළු ඇඟම එකපාරටම තද වුනා. මම හිතුවේ එයා මාව තල්ලු කරලා දායි කියලයි. ඒත් එහෙම වුනේ නෑ.ඒ වෙනුවට, තත්පරයකට පස්සේ, එයාගේ තොල් මගේ තොල් වලට ප්රතිචාර දක්වන්න පටන් ගත්තා. එයා හෙමින්, ටිකක් බයෙන් වගේ, මාව ආපහු kiss කරන්න ගත්තා. මම හෙමින් මගේ දිවෙන් එයාගේ තොල් අතරින් ඇතුලට යද්දි, එයා ගැස්සිලා කට ඇරලා මට ඉඩ දුන්නා. එයාගේ උගුරෙන් හරිම සරාගී, හීන් කෙඳිරියක් පිටවුනා. ඒ සද්දෙට මගේ ඇඟේ ලේ තවත් රත් වුනා. මගේ එක අතක් එයාගේ කම්මුල දිගේ පහලට ගිහින් බෙල්ල පිටිපස්සෙන් තියාගත්තා. මම එයාගේ සිනිඳු කොණ්ඩ ගස් අතරින් මගේ ඇඟිලි යැව්වා. අනිත් අත එයාගේ සිහින් ඉඟටිය වටේ යවලා මම එයාව මගේ ඇඟට තව තවත් තද කරගත්තා. එයාගේ පිරිපුන් පියයුරු දෙක මගේ පපුවට තද වෙනවා මට දැනුනා. ඒ හැඟීමට මගේ පයිය තවත් ගල් වුනා. මම එයාව මගේ ඇඟට තද කරගද්දි, මගේ නැගලා තිබ්බ පොල්ල එයාගේ කලවයේ පැත්තකින් වැදුනා. එයා ගැස්සුනත්, ඈත් වුනේ නෑ. ඒ වෙනුවට එයා මගේ බෙල්ල වටේ අත් දෙක දාලා මට තවත් තුරුල් වුනා. අපි හුස්ම ගන්න පොඩ්ඩකට ඈත් වෙද්දි මම දැක්කා එයාගේ ඇස් දෙක මෝල් වෙලා වගේ පියවිලා. එයාගේ මූණ රතු වෙලා, තොල් දෙක ඉදිමිලා. මේ class එකේ නිශ්ශබ්දම, අහිංසකම කෙල්ල නෙවෙයි දැන් මගේ ඉස්සරහ ඉන්නේ. මම ආයෙත් එයාගේ තොල් වලට බර නොවී, එයාගේ බෙල්ලට kiss එකක් දුන්නා. එයා ආයෙමත් කෙඳිරි ගෑවා. මම එයාගේ බෙල්ල දිගේ පහලට තොල් ගෙනිච්චා. මගේ අත එයාගේ ඉඟටියෙන් හෙමින් උඩට ඇවිත්, එයාගේ ගවුමේ පපුව හරියේ තිබ්බ බොත්තම් උඩ නැවතුනා. මගේ ඇඟිලි ඒ සුදු පාට පොඩි බොත්තම උඩ එහෙට මෙහෙට ගියා.
මම kissing කරන එක නවත්තලා, එයාගේ ඇස් දිහා බැලුවා. ඒ බැල්මෙන්ම මම ඇහුවේ 'ගලවන්නද?' කියලයි. එයා වචනයක්වත් කතා කලේ නෑ.
එයා හෙමින්, මගේ ඇස් දිහාම බලාගෙන, ඔලුව වැනුවා.
ඒ අවසරය ලැබුන ගමන් මගේ ඇඟේ ලේ ටිකක් නටන්න ගත්තා. මගේ අත වෙව්ලනවා. මම හෙමින් මගේ වෙව්ලන ඇඟිලි තුඩුවලින් එයාගේ ගවුමේ පළවෙනි බොත්තම ගැලෙව්වා. එයාගේ හුස්ම ගැනීම වේගවත් වෙනවා මට දැනුනා. එයාගේ පපුව උස් පහත් වෙන රිද්මය මට හොඳටම පෙනුනා.
මම දෙවෙනි බොත්තමත් ගැලෙව්වා. දැන් එයාගේ සුදු පාට බ්රා එකේ උඩ කොටසයි, ඒකෙන් වැහිලා තියෙන පිරිපුන් පියයුරු දෙකේ ආරම්භයයි මට පේනවා. එයාගේ කිරි සුදු හම දිලිසෙනවා. තුන්වෙනි බොත්තමත් ගැලෙව්වට පස්සේ මම ගවුමේ දෙපැත්ත ඈත් කරා. මගේ කට වේලිලා ගියා.
එයා ඇඳන් හිටියේ ලේස් මුකුත් නැති, සරල සුදු පාට cotton බ්රා එකක්. ඒත් ඒ අහිංසක බ්රා එකට එයාගේ පිරිපුන් තිසරුන් දෙකේ බර දරාගන්න බැරුව වගේ ලත වෙනවා. ඒ ගෙඩි දෙක බ්රා එකට උඩින් ඉලිප්පිලා පනින්න වගේ ලෑස්ති වෙලා තිබ්බේ.
මම මගේ අතක් හෙමින් එයාගේ පපුව උඩින්, බ්රා එකට උඩින් තිබ්බා. එයාගේ හදවත ගැහෙන වේගෙ මගේ අතටම දැනුනා. එයාගේ ඇඟේ උණුසුම මගේ අල්ල පුරවලා දැම්මා.
"ආහ්..." හීන් කෙඳිරියක් එයාගේ තොල් අතරින් පිටවුනා.
මම එයාගේ ඇස් දිහාම බලාගෙන, හෙමින් එයාගේ එක පියයුරක් බ්රා එකට උඩින් මිරිකුවා. ඒක පුදුම විදියට මෙලෙකයි. මගේ ඇඟිලි ඒක ඇතුලට එරෙනවා වගේ. මගේ අනිත් අත එයාගේ පිට දිගේ පහලට ගිහින් බ්රා එකේ හුක් එක හෙව්වා. මගේ අත ගැහෙද්දිම මට ඒක අහු වුනා. මම ඒක ගලවද්දි, කාවින්දි මගේ උරහිස තද කරලා අල්ලගත්තා. බ්රා එකේ පටි දෙක බුරුල් වුනා. මම මගේ අත ඉස්සරහට අරගෙන, බ්රා එකේ කප් දෙක දෙපැත්තට කරා. ඒ මොහොතේ මම දැක්ක දේට මගේ හුස්ම නතර වුනා. කාවින්දිගේ පිරිපුන්, කිරි සුදු හංස යුවල සම්පූර්ණයෙන්ම නිරාවරණය වුනා. ඒවා මම හිතුවටත් වඩා ලොකුයි, වටකුරුයි. ඒ මැද තිබ්බ ලා රෝස පාට තන පුඩු මේ සීතල උදෑසන නිසාද, නැත්නම් මෝල් වෙලා නිසාද මන්දා, ගල් ගැහිලා වගේ උල් වෙලා තිබ්බා.
මට තවත් ඉවසගෙන ඉන්න බැරි වුනා. මම පහත් වෙලා මගේ කටින් එයාගේ එක තන පුඩුවක් කිස් කරන්න ගත්තා.
"ආහ්හ්... කසුන්...!"
එයාට හයියෙන් කෙඳිරි ගෑවුනා. එයා ඔලුව පිටිපස්සට කරලා, ඇස් දෙක පියාගෙන, එයාගේ ඇඟිලි වලින් මගේ කොණ්ඩේ අතරින් අල්ලගත්තා. මම එයාගේ තන පුඩුව දිවෙන් එහෙට මෙහෙට කරකවලා, හෙමින් උරන්න පටන් ගත්තා. එයාගේ මුළු ඇඟම වෙව්ලනවා මට දැනුනා.
ඒ කෙඳිරිය ඇහුන ගමන් මට එකපාරටම සිහිය ආවා. ෂිට්! අපි ඉන්නේ class room එකක. දොර ලොක් කරලත් නෑ. කවුරුහරි ආවොත්...
එතකොට දඩස් ගාලා සද්දයක් දොර පැත්තෙන් ආවා..
මතුසම්බන්දයි..
